Açık hava ısıtıcılarının büyük bir düşmanı vardır: su. İster ani bir yağmur fırtınası olsun, isterse sadece nemli bir gece olsun, nem elektronik parçalara sızmayı sever. Peki ya su, aşırı derecede ısınmış kuvars tüpüne temas ederse veya kabloların içine sızarsa ne olur? Kısa devre oluşur ve ısıtma elemanları işlevsiz hale gelir. Bu da bahçede bir şeyler içerken istemediğiniz bir durumdur. Nemden korunma Elektrik kablolarının kasayla buluştuğu yerlere çok dikkat ederiz. Orası zayıf noktadır. Bunu önlemek için suyu uzaklaştıran basınçlı kapaklar ve contalar kullanırız. Ayrıca, yağmur veya temizlik spreylerinin terminallerin etrafında birikmesini engellemek için kasayı özel şekilde tasarlarız. Böylece suyun yüzeyden kayması sağlanır. Ancak sis ve yoğuşma daha tehlikelidir. Sıcaklık değiştiğinde nem, cihazın içinde bile oluşabilir. Bunu engellemek için ısıtıcının havalandırılmasını sağlayan kanallar kullanırız. Bu, havanın içeri girmesini sağlayarak her şeyin kuru kalmasını, ancak yağmurun içeri girmesini engelleyen hassas bir denge gerektirir. Aksi takdirde reflektörler paslanır ve kablolar zamanla bozulur. Isı sorunu İşin kötü yanı şu ki, suyu engellemek için ısıtıcıyı tamamen hava geçirmez hale getirirseniz, ısıyı içerde mahsur bırakmış olursunuz. Eğer içerisi çok ısınırsa, elektronik parçalar zarar görür. Bunu önlemek için ısıyı dışarı atabilen alüminyum kasalar ve basınca dayanıklı kablolar kullanırız. Küçük bir ipucu: Cihazı kurarken montaj braketlerinin bu hava kanallarını tıkamadığından emin olun. Eğer hava akışını engellerseniz, ısı kesme özelliği devreye girer ve en çok ihtiyaç duyduğunuz anda cihaz çalışmayı durdurur. Neden bu önemli? Sonuç olarak, kuru bir ısıtıcı mutlu bir ısıtıcıdır. Sorun sadece cihazın ilk günden itibaren arızalanmamasını sağlamak değildir. Asıl mesele, uzun vadede cihazın düzgün çalışmasını sağlamaktır. İç kısımları kuru tutarsanız, reflektörlerdeki yavaş ve görünmez paslanmayı engellemiş olursunuz. Böylece ısıtıcınız mevsimler boyunca aynı sıcaklığı sağlamaya devam eder.